“का बोलतोस तू माझ्याशी..??”,न राहवून तिनी विचारलंच.
“बोलतो..!!”, थोडा सौम्य आवाज करून तो फक्त हेच म्हणाला.
“तेच, का बोलतो..??”,ती.
“आवडते मला तुझ्याशी बोलायला..!!”,तो.
“पण बोलतो कुठे तू? ऐकतो फक्त, बोलत तर फक्त मीच असते..!!”, ती
“आवडते तुला ऐकायला”, तो तेच वाक्य शब्द बदलून बोलला..!!
“तेच, का ऐकतो..?? का..?”, ती चिडली होती.
“ऐकतो.”, तो थोड्या गंभीर आवाजात, का चे उत्तर त्याच्याजवळ नव्हते, म्हणून तो पुढे काहीही बोलला नाही.
ती पण काही बोलत नव्हती, त्याच्या साठीच्या भावनांमुळे ती संभ्रमात होती! त्याच्या सोबत बोलायला तर आवडतं होत, पण यात तिच्या भावनांची तारांबळ उडायची,कधी वाटायचे ‘चूक नाही ह्यात’, क्षणात आपण चुकतोय, ही शंका चुकचुकायाची..!
दोघांमधल्या काही क्षणाच्या शांततेचा भंग करत. तो म्हणाला, “का बोलतो? का ऐकतो? हे सर्व शुल्लक प्रश्न नाही का वाटत तुला!! आपण बोलतो, सांगतो एकमेकांना आपले अनुभव, भावना ह्यात काय वावग आहे..?? ह्या प्रश्नाच्या मागे धावून तुझ्याही आणि माझ्याही भावनांची धांदल उडवली आहे..!! त्या पेक्षा जे चाललंय ते चालू दे..!! काही झालं का..?? काही problem असेल तर तसं सांग..!!”
ती, “मला फक्त भीती आहे..!! तुझी सवय झाली तर..!! हे खूप कठीण होऊन जाईल मला..!!!”
तो, “तुला माझी सवय होणार नाही, याची खात्री मी देतो.. आता हा topic बंद का..!!”
सवय मोडायची सवय करावी लागणार हे मनोमनी स्वत:लाच सांगत, चेहऱ्यावरचे चिंतेच सावट दूर करण्यासाठी ती किंचित हसली..!!
No comments:
Post a Comment