“इतकी मोठी नादानी मी बेहोष असतानाही करू शकत नाही, मग पूर्ण शुद्धीवर असताना त्याच्या माझ्या साठीच्या भावना माहितीही न करता मी माझं प्रेम व्यक्त करण, कस शक्य आहे..?? हा प्रश्न माझी मन:स्थिती पूर्ण ढवळून टाकतो, या द्विधा मन:स्थितीत मला धड आयुष्यात स्थिरही होता येत नाहीये किंवा त्याचा नकार स्वीकारून पुढे जगताही येत नाही आहे..!! "माझ्या सद्य स्थितीला मी पूर्ण जबाबदार नाही..!! तुही ही पूर्ण दोषी नाहीसच..!! चुकालोत दोघेही...!! पण माझा गुन्हेगार तर तू आहेसच ना..!! मला आधीची मी परत मिळणे अशक्य आहे, तुला शिक्षा म्हणून मलाच मी परत मागणेही चुकीचे आहे..!!
"प्रेमाच्या जखमा प्रेमानीच भरल्या जातात, ज्या गंमतीने ह्या प्रेमाची सुरवात केली त्याच खोट्या प्रेमाला एकदा ह्याच गमतीच्या खोट्या प्रेमानीच शेवट कर..!!
"करू शकशील..?? तूला जे वाटत नाही तेच तुला बोलायचं आहे..!! नसलं तरी तुला प्रेम व्यक्त करायचं आहे.! आवडते मी तुला हे मलाच पटवून द्यायचे आहे.. (हे सर्व खोटं असेल कारण तुला तस काहीही वाटत नसेल..!! पण त्यातला खोटेपणा खरा करायचा आहे..!!)
"जमेल तुला..?? जमेल तसं तर नाटकी आहे तू..!! हे सर्व केल्यावर मला जुनी मी मिळणार नाही, पण तुझ्या याच शब्दांनी एक नवी मी मात्र जन्म नक्की घेईल..!! "त्यानंतर तू माझा गुन्हेगार नसशील, तू माझा कुणीच नसशील..!! त्यानंतर मी तुला काहीही मागणार नाही..!! मी निघून जाईल आल्या पावलासरशीच..!! त्यानंतर माझ्या प्रत्येक परिस्थितीला फक्त मी आणि मीच जबाबदार असेल..!! त्यानंतर बदललेल्या माझा आणि तुझा काहीही संबंध नसेल..!!
"बघ विचार कर, तुझी शिक्षा काय ते सांगितलं आहे मी, थोडी कठीण आहे खरी, पण जमल तर पूर्ण कर.. मला मुक्त कर तुझ्या प्रत्येक विचारातून..!! माझी थोडी जरी काळजी असेल तुला तर एवढ कर..!!
"विनंती नाहीये हे लक्षात ठेव, आव्हान आहे..!!
"सोपं नसेल पण अशक्य ही नाहीये..!!”
आपल्या डायरीतल हे पान आणखी किती दिवस असच वाचव लागेल..?? हा प्रश्न प्रत्येकदा तिला डायरीची पाने चाचपडताना पडायचा..!!
No comments:
Post a Comment